ମାଆ ପରି କିଏ ହେବାରେ

 ପୁଲଠୁ କମଳ, ମଧୁଠୁ ମଧୁର 

                               ହେଉଛି ମାଆ....

ପୃଥିବୀ ପରି ସହିଷ୍ଣୁ, ପାହାଡ଼ ପରି କଠୋର 

                ହେଉଛି ମାଆ

ଭରି ଦିଏ ମନ ମୋର ସ୍ୱପନ ଯେ ନୂଆ...

ମୋହରି ପାଇଁ ଜଳିଛି ଯେ କେତେ...

ହିସାବ ନାହିଁ ମୋ ପାଇଁ 

                      ଲୁହ ଢାଳିଛି ଯେ କେତେ...

ମାଆର ପଣତ କାନି ହେଉଛି ଶ୍ରୀ ମନ୍ଦିରର ନେତ..

ନିଜେ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ପାଇ

                  ମୋ ପାଇଁ ବୁହାଇଛି ଯେ କେତେ ରକତ...

ଦୟା କୋମଳତା ଅନାବିଳ ତା ପ୍ରେମ..

ଟିକିଏ ହାତ ଆଉଁସାରେ 

                      ମେଣ୍ଟାଇଦିଏ ମୋ ଜଖମ...

ତାରି ମାଧ୍ୟମେ ଦେଖିଲି ମୁଁ ଦୁନିଆ...

                   ତା ଯୋଗୁ ଶିଖିଲି ଟିକେ ମଣିଷ ପଣିଆ...

ମନ ଜାଣି ମାଆ ମୋର କଥା ଶୁଣିଥାଏ

                      ତା ପରି ଜଗତେ ନାହିଁ ଆଉ କିଏ....

ସ୍ନେହମୟୀ, ମମତାମୟୀ ମାଆ ମୋର...

                    କେତେ ଅଳି ଅର୍ଦ୍ଦଳି ସହିଛି ସେ ମୋର....

ନିଜ ସୁଖ ଛାଡି ସହିଛି କଷ୍ଟ ସେ ଦିନ ରାତି...

     ମିଠା ମିଠା କଥା କହି.... 

                ମେଣ୍ଟାଇ ଦିଏ ମୋ ମନର କ୍ଳାନ୍ତି....

ହଜେଇ ଦିଏ ମଜେଇ ଦିଏ ତା ମିଠା ପରସରେ....

             ମୋ ମାଆ ପରି କିଏ ହେବରେ..

କୃଷ୍ଣ ପାଇଁ ମାଆ ଯଶୋଦା ବଡ, 

       ଗଣେଶ ପାଇଁ ମାଆ ପାର୍ବତୀ ବଡ 

                 ହେଲେ ମୋ ପାଇଁ ମୋ ମାଆ ବଡ...

ବିଶାଳ ବୃକ୍ଷ ସଦୃଶ ତା ସ୍ନେହ ମମତା ଛାଇ...

         ନିଜେ ନ ଖାଇ ପେଟେ ଓଦା କନାଦେଇ

                     ଶାଗ ପଖାଳ ମୋତେ ଦିଏ ଖୁଆଇ...

କେତେବେଳେ ମୋ ପାଇଁ ସାଜେ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀତ

          କେବେ ସାଜେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରଶିକ୍ଷକ..

ସେ ପରା ହେଉଛି ବଳ ଆସା ସାନ୍ତନାର ପ୍ରତୀକ...

ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ମୋର ଦେବାଳୟ ଯିବା

                   କି ପୂଜିବା ସତ ଦେବତା... 

              ସେ ପରା ହେଉଛି ଚଳନ୍ତି ଦେବତା.... 

ରୋଗେ ମୁଁ ପଡିଥିଲେ ସେବା କରୁଥାଏ 

                             ଅଖିଆ ଅନିଦ୍ରା ହୋଇ... 

ନିତି ଡାକୁଥାଏ '' ମୋ ଆୟୁଷ ନେଇ 

                             ଭଲ କରି ଦେ ସାଇଁ '' ... 

କଣ୍ଟକିତ ରାସ୍ତାରେ ଫୁଲର

                           ଅନୁଭବ ହେଉଛି ମାଆ... 

ସ୍ୱାର୍ଥପର ଦୁନିଆରେ ବିଶ୍ଵାସମୟୀ

               ହେଉଛି ମାଆ.. 

କରୁଣାର ବିନ୍ଦୁ ମମତାର ସିନ୍ଧୁ 

                 ହେଉଛି ମାଆ... 

ତାକୁ ବର୍ଣନା କରିବାକୁ ମୋ ପାଖେ ନାହିଁ ଉପମା.. 

           ତା ଗାଳି ମୋ ପାଇଁ ହେଉଛି ଶିକ୍ଷା... 

ନିଜେ ସବୁ ସହି ମୋତେ ପ୍ରତି 

                         ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କରୁଥାଏ ରକ୍ଷା.. 

ତା ସ୍ନେହ ହେଉଛି ମୋ ପାଇଁ ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି... 

ଆଗକୁ ବଢିବା ପାଇଁ ନିତି ମୋତେ ଦେଉଥାଏ ଶକ୍ତି.. 

ମୋ ପାଇଁ ସହେ ସେ କଷ୍ଟ କେତେବାର.. 

ସେ ପରା ହେଉଛି ସ୍ନେହ

                 ମମତାର ସୀମାହୀନ ସାଗର.. 

ସେନେହ ବଳା କଥା ତାର.. 

                           ପରକୁ କରେ ଆପଣାର.. 

ମଧୁର ସେନେହ ତାର ସରଗଠୁ ବଳି....

         ଜନମେ ଜନମେ ତା ପଦେ

                          ମଥା ରହୁ ମୋର ଢ଼ଳି... 

ବହୁ କଷ୍ଟେ ଜନମ ଦେଇଛି କରି 

                   ଦଶ ମାସ ଦଶ ଦିନ ଗର୍ଭ ଧାରଣ... 

ପାରିବନି ପାରିବିନି ସୁଝି ତା ରୁଣ... 

                   ଶିଖାଏ ସେ ମୋତେ କେତେ ଆଚରଣ.. 

ମୋରି ପାଇଁ ନିତି କରୁଥାଏ 

                 କେତେ ଦିଅ ଦେବତା ସ୍ମରଣ... 

ଅର୍ଜୁନ ପାଇଁ ଯଦି କୃଷ୍ଣ ସାରଥୀ... 

                    ମୋ ପାଇଁ ମୋ ମାଆ ସାରଥୀ.. 

ସତରେ ମାଆ ହେଉଛି ଫୁଲଠୁ କମଳ, 

            ମଧୁଠୁ ମଧୁର ଆଉ 

                     ସ୍ନେହ ମମତାର ସୀମାହୀନ ସାଗର